Konsultacja seksuologiczna
Konsultacja seksuologiczna to spotkanie diagnostyczne, podczas którego psychoterapeuta przygotowany do pracy w obszarze seksualności rozpoznaje trudność, nazywa ją i ustala jej przyczyny. Konsultacja kończy się wskazaniem, jakiej pomocy potrzebujesz i u kogo jej szukać.
Czas trwania: 50 minut · Koszt: 350 zł ·
Rozważ konsultację, jeśli:
- Ochota na seks zmalała albo zniknęła i nie wiesz dlaczego.
- Badania nic nie wykazały, a ból lub trudność nie ustępują.
- Krążysz między specjalistami i nadal nie wiesz, co Ci właściwie jest.
- Zaczynasz unikać bliskości, żeby nie ryzykować, że znowu nie wyjdzie.
- W związku chcecie czegoś innego i rozmowa o tym kończy się kłótnią.
- Po porodzie, w menopauzie, andropauzie, chorobie lub po włączeniu leków Twoja seksualność wygląda inaczej.
Po co mi diagnoza seksuologiczna?
Większość osób z trudnością w sferze seksualnej traci najwięcej czasu nie na leczeniu, tylko na szukaniu, do kogo w ogóle pójść. Urolog odsyła do psychologa, psycholog do ginekologa, a problem trwa dalej.
Diagnostyka zaburzeń w sferze seksualności ma trzy cele: określić problem, nazwać go i rozpoznać jego przyczyny. Po konsultacji wiesz:
- jak nazywa się to, z czym przychodzisz,
- czy przyczyna jest psychologiczna, medyczna, czy jedna i druga naraz,
- co uruchomiło problem i co go dziś podtrzymuje,
- jaka forma pomocy jest właściwa,
- do kogo konkretnie się z tym zgłosić.
Skąd biorą się zaburzenia seksualne?
Przyczyny zaburzeń seksualnych mogą mieć trojaki charakter:
- Psychologiczny — lęk, przekonania na temat seksu, doświadczenia z przeszłości, stan relacji, obraz własnego ciała.
- Medyczny — schorzenia somatyczne, zaburzenia hormonalne, działanie przyjmowanych leków.
- Psychologiczno-medyczny — jedno i drugie naraz, i tak jest najczęściej.
Należy pamiętać, że wiele zaburzeń seksualnych znajduje swoje źródło w obszarze medycznym. Dlatego diagnoza psychologiczna służy również ustaleniu, czy zasadne jest włączenie farmakoterapii przez lekarza seksuologa.
Jak wygląda konsultacja?
Podstawowym narzędziem diagnostycznym jest wywiad seksuologiczny — ustrukturyzowana rozmowa prowadzona przez psychoterapeutę przygotowanego do pracy w obszarze seksualności. Jego celem jest rozpoznanie i nazwanie problemu, określenie przyczyn jego powstania oraz czynników podtrzymujących i predysponujących trudność.
Nie jest to badanie fizykalne. Nie ma badania ginekologicznego ani urologicznego.
Wywiad obejmuje między innymi informacje z okresu dzieciństwa i dojrzewania, przebieg dotychczasowych relacji intymnych oraz globalną ocenę obecnego życia seksualnego. Rozmowa odbywa się w komfortowych warunkach, spokojnie i bez pośpiechu, w tempie, które ustalasz sam.
Rozpoznajemy trzy grupy czynników:
- Czynniki predysponujące — co sprawiło, że trudność w ogóle mogła się pojawić.
- Czynniki wyzwalające — co uruchomiło ją w tym konkretnym momencie.
- Czynniki podtrzymujące — co powoduje, że utrzymuje się do dziś.
Diagnoza stawiana jest na podstawie Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób i Zaburzeń ICD-11 oraz amerykańskiej klasyfikacji zaburzeń psychicznych DSM-5.
Zwykle wystarcza jedno spotkanie. Gdy obraz jest złożony albo dotyczy obojga partnerów, potrzebne są dwa lub trzy.
Zakres diagnozy
Diagnozujemy trudności w następujących obszarach:
- Zaburzenia seksualne kobiet — obniżone libido, brak pożądania, trudności z podnieceniem.
- Zaburzenia seksualne związane z bólem — ból przy współżyciu i przy próbie penetracji, w tym pochwica i dyspareunia.
- Zaburzenia erekcji
- Zaburzenia orgazmu i wytrysku u mężczyzn — przedwczesny wytrysk, opóźniony wytrysk, brak orgazmu
- Zaburzenia orgazmu u kobiet — trudność z osiągnięciem orgazmu lub jego brak
- Identyfikacja i rola płciowa, orientacja seksualna, transpozycje płciowe
- Zaburzenia preferencji seksualnych
- Rozbieżność potrzeb seksualnych w związku
Obszary, których może dotyczyć trudność
Źródłem cierpienia, a tym samym obszarem wymagającym zmiany, bywają tematy pozornie odległe od samego objawu:
- rozwój psychoseksualny człowieka
- identyfikacja i rola płciowa
- anatomia narządów płciowych
- fizjologia reakcji seksualnej u kobiet i u mężczyzn
- zdrowie seksualne kobiet
- seksualność kobiet w ciąży i połogu
- seksualność kobiet w okresie klimakterium
- seksualność mężczyzn w okresie andropauzy
- seksualność w chorobach przewlekłych
- seksualność osób z niepełnosprawnością
Co otrzymujesz po konsultacji
Na zakończenie diagnozy omawiamy rozpoznanie i konkretne rekomendacje: jaka forma pomocy jest wskazana, w jakiej kolejności podjąć kolejne kroki i do jakiego specjalisty się zgłosić. Jeśli potrzebna jest diagnostyka medyczna, wskazujemy, jakie badania warto wykonać i u lekarza jakiej specjalności.
Na czym polega leczenie zaburzeń seksualnych
Terapia zaburzeń seksualnych pozwala podjąć pomoc psychologiczną lub medyczną w celu zmniejszenia albo usunięcia problemu. Opiera się głównie na psychoterapii oraz na edukacji dotyczącej ludzkiego ciała i mechanizmów jego funkcjonowania.
W zależności od rozpoznania kierujemy do:
- lekarza seksuologa — gdy wskazana jest diagnostyka medyczna lub farmakoterapia
- psychoterapeuty prowadzącego terapię zaburzeń seksualnych
- lekarza innej specjalności — ginekologa, urologa, endokrynologa, kardiologa
- psychoterapii indywidualnej lub terapii par w MeWell — gdy trudność ma podłoże relacyjne lub lękowe
Czym jest seksuologia kliniczna
Seksuologia kliniczna to nauka o zaburzeniach seksualnych: ich przyczynach, mechanizmach powstawania, objawach, przebiegu, leczeniu i zapobieganiu im. Jest dziedziną z pogranicza medycyny i nauk pozamedycznych — wymaga wiedzy psychologicznej, antropologicznej, socjologicznej i prawnej.
Przemiany współczesnej cywilizacji sprzyjają rozwojowi schorzeń, które odbijają się na sferze seksualnej i ujawniają jako zaburzenia i dysfunkcje seksualne. Liczba osób, które potrzebują w tym obszarze profesjonalnej pomocy, systematycznie rośnie.
Kompetencje do samodzielnej pracy diagnostycznej w tym obszarze daje ukończenie studiów podyplomowych z seksuologii klinicznej — nasze konsultacje prowadzi Anna Skobiej – Staszewska absolwentka tego kierunku na Warszawskim Uniwersytecie Medycznym.
Najczęstsze pytania
Czy prowadzicie terapię seksuologiczną? Nie. Prowadzimy diagnozę opartą na wywiadzie seksuologicznym. Konsultacja kończy się rozpoznaniem i rekomendacją, gdzie podjąć leczenie.
Czy podczas konsultacji odbywa się badanie fizykalne? Nie. Konsultacja seksuologiczna u psychoterapeuty to rozmowa. Nie ma badania ginekologicznego ani urologicznego i nie trzeba się rozbierać. Jeśli diagnoza wskaże na potrzebę badania somatycznego, kierujemy do lekarza.
Czy zaburzenia seksualne mają podłoże psychiczne czy fizyczne? Może być jedno, drugie albo oba naraz — i najczęściej jest to kombinacja. Rozstrzygnięcie tego jest właśnie celem diagnozy, ponieważ od tego zależy, czy potrzebna jest psychoterapia, leczenie u lekarza, czy obie ścieżki równolegle.
Czym różni się psychoterapeuta seksuolog od lekarza seksuologa? Lekarz seksuolog to lekarz z ukończoną specjalizacją — może zlecać badania i przepisywać leki. Psychoterapeuta pracujący w obszarze seksualności prowadzi diagnozę psychologiczną. W MeWell konsultację prowadzi psychoterapeuta, nie lekarz. Jeśli rozpoznanie wskaże na potrzebę leczenia farmakologicznego, otrzymasz wskazanie do lekarza seksuologa.
Ile spotkań trwa diagnoza? Zwykle jedno. Gdy obraz jest złożony albo dotyczy obojga partnerów, potrzebne są dwa lub trzy.
Czy przychodzi się samemu czy z partnerem? Najczęściej przychodzi osoba, która zgłasza trudność. Jeśli problem ma charakter relacyjny, proponujemy spotkanie z udziałem partnera — diagnoza jest wtedy pełniejsza.
Czy potrzebne jest skierowanie? Nie. Na konsultację można umówić się bez skierowania.
Czy to, co powiem, zostanie w gabinecie? Tak. Psychoterapeutę obowiązuje tajemnica zawodowa.
Czy konsultacja odbywa się online? Tak. Wywiad seksuologiczny dobrze działa w formie zdalnej, ponieważ opiera się wyłącznie na rozmowie.
Jak wygląda pierwsze spotkanie? To rozmowa. Terapeuta pyta o to, z czym przychodzisz, od kiedy to trwa, w jakich okolicznościach się pojawia i co już próbowałeś zrobić. Nie musisz mieć przygotowanej opowieści ani używać fachowych określeń.
Czy mogę przyjść, jeśli nie jestem pewien, czy to „wystarczający” problem? Tak. Ocena, czy trudność wymaga leczenia, jest treścią konsultacji, a nie warunkiem wejścia na nią.
